Moc jednostek napędowych określana jest w koniach mechanicznych (KM) lub kilowatach (kW).

Jednostka utworzona w Niemczech w XIX w. na porównanie pracy wykonanej w danym czasie przez konia, a koparkę parową.
1 KM oznaczał pracę wykonaną w danym czasie przez zaprzęg z jednym koniem.
Po wprowadzeniu układu SI, KM zastąpiono watem, jednak ta jednostka dalej jest używana przy określaniu mocy silników spalinowych.
Często moc podawana jest w obydwu jednostkach wtedy, to druga wartość znajduje się w nawiasie.

Przelicznik tych jednostek wynosi 1 kW = 1,3596 KM.

Inne spotykane nazwy KM wywodzą się z języka niemieckiego tj. PS (Pferdestrake), jak i angielskiego HP (Horsepower).
Jednostka bhp. określa moc uzyskaną na hamowni.

Do podnoszenia mocy pojazdów słóżą róznorodne części ( chipy, turbosprężarki ) lub różnego rodzaju przeróbki - wymiana filtra powietrza o więkrzej przepustowości, wymiana układu wydechowego o obniżonym poziomie oporów przepływu spalin, zmiany rozrządu i wiele innych.

W ostatnich latach w wyścigach na 1/4 mili i wyścigach ulicznych stosuje się podtlenek azotu (NOS - Nitrous Oxide System).
Jest to gaz wtryskiwany bezpośrednio do cylindrów powodujący gwałtowne zwiększenie ilości spalanej mieszanki i chwilowo zwiększa moc silnika.
W samochodach o wysokiej mocy np. 700 KM można uzyskać nawet 200KM więcej.